[ تعصّب و غرور فراگير در همهء احزاب ] فَتَقَطَّعُوا أَمْرَهُم بَيْنَهُمْ زُبُراً كُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ « 53 » فَذَرْهُمْ فِى غَمْرَتِهِمْ حَتَّى حِينٍ « 54 » أَيَحْسَبُونَ أَنَّمَا نُمِدُّهُم بِهِ مِن مَّالٍ وَبَنِينَ « 55 » نُسَارِعُ لَهُمْ فِى الْخَيْرَاتِ بَل لَّا يَشْعُرُونَ « 56 » لغت و اعراب : فتقطَّعوا مرادف قطَّعوا : پاره پاره كردن ، و ضمير جمع راجع به امت‌هاى گذشتهء مفهوم از آيات قبل است . زُبُر جمع زبور : فرقه ، و نيز مكتوب و نوشته ، مفعول دومِ تقطَّعوا يا حال است از فاعلِ تقطَّعوا ، به‌تقدير « تقطَّعوا فى أمرهم حال كونهم فرقاً » . غمرة : انبوه آب كه قامت انسان را بپوشاند . « 1 » تفسير : فَتَقَطَّعُوا أَمْرَهُم بَيْنَهُمْ زُبُراً كُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ يعنى : اى پيامبر ، همهء امت‌هاى گذشته كه براى آنها پيامبر فرستاديم دينشان را كه شريعت واحده بود در ميان خود به چندين دين قطعه قطعه كردند و خود ، حزب حزب شدند به گونه‌اى كه هر حزبى به آنچه در دست داشت خوشحال بود ، نظير فرقه‌هاى متعدد قوم موسى و قوم عيسى . و البته منشأ تقطيع و عامل تحزّب ، علما و سران هر ملت بود و باقى پيرو آنها بودند . فَذَرْهُمْ فِى غَمْرَتِهِمْ حَتَّى حِينٍ * أَيَحْسَبُونَ أَنَّمَا نُمِدُّهُم بِهِ مِن مَّالٍ وَبَنِينَ * نُسَارِعُ لَهُمْ فِىالْخَيْرَاتِ بَل لَّا يَشْعُرُونَ خطاب به پيامبر اسلام است . يعنى : پس از اطلاع از حال امت‌هاى گذشته و تفرق آنها و نزول عذاب پس از مهلت ، تو نيز مشركان قريش را كه در ردّ كتاب و شريعت تو اصرار

--> ( 1 ) . كنايه از جهالت و غفلت و سرگردانى .